از آرزو تا واقعیت؛ داستان انجمن جراحان عمومی ایران
تاریخچه انجمن جراحان عمومی ایران
از آرزو تا واقعیت؛ از فراز و فرود تا تثبیت
در تاریخ هر حرفه، گاه لحظاتی فرا می‌رسد که یک نیاز حرفه‌ای، از سطح دغدغه‌های فردی فراتر می‌رود و به خواسته‌ای جمعی تبدیل می‌شود. شکل‌گیری انجمن جراحان عمومی ایران نیز حاصل چنین ضرورتی بود؛ ضرورتی برخاسته از جایگاه جراحی عمومی در نظام سلامت و نیاز جامعه جراحان عمومی کشور به نهادی که بتواند صدای مشترک آنان را نمایندگی، از حقوق حرفه‌ای آنان صیانت و زمینه همگرایی علمی و صنفی آنان را فراهم کند.
آغاز یک مطالبه
پیشینه این حرکت را باید در سال‌هایی جست‌وجو کرد که جامعه جراحان عمومی، پس از انحلال انجمن پیشین، با خلأ یک تشکل صنفی منسجم روبه‌رو شد. شرایط خاص حاکم بر فعالیت انجمن‌ها و تصمیمات دبیرخانه انجمن‌های وزارت بهداشت، شکل‌گیری مجدد یک نهاد صنفی را با دشواری‌هایی مواجه ساخته بود؛ با این حال، این مطالبه از میان نرفت و ضرورت وجود یک تشکل فراگیر برای جراحان عمومی همچنان باقی ماند.
در این دوره، پیگیری‌های حقوقی نیز در کنار تلاش‌های صنفی ادامه یافت
۸ بهمن ۱۳۹۵؛ تولد دوباره یک نهاد
پس از مدتهاها پیگیری و در میان مجموعه‌ای از موانع و چالش‌ها، سرانجام ۸ بهمن ۱۳۹۵ در تاریخ فعالیت‌های صنفی جراحان عمومی ایران به عنوان روزی ماندگار ثبت شد؛ روزی که «انجمن صنفی جراحان عمومی ایران» رسماً تشکیل گردید.
این رویداد، حاصل اراده‌ای جمعی برای ایجاد جایگاهی قانونی و سازمان‌یافته برای پیگیری امور حرفه‌ای جراحان عمومی کشور بود. با تأسیس انجمن، مرحله‌ای تازه آغاز شد؛ مرحله‌ای که در آن، حفظ انسجام، ایجاد ساختار پایدار و فراهم آوردن زمینه مشارکت گسترده‌تر جراحان عمومی، به رسالتی اساسی تبدیل گردید.
پس از تشکیل انجمن، تلاش برای تطبیق فعالیت‌ها و ساختار آن با موازین و ضوابط دبیرخانه انجمن‌های وزارت بهداشت ادامه یافت تا این نهاد بتواند در چارچوبی روشن و پایدار، رسالت‌های صنفی، علمی و حرفه‌ای خود را دنبال کند.
۱۳۹۶؛ نخستین انتخابات انجمن علمی جراحان عمومی ایران
سال ۱۳۹۶ فصل دیگری در تاریخ انجمن رقم خورد. نخستین انتخابات هیئت‌مدیره برگزار شد و با انتخاب اعضای هیئت‌مدیره، ساختار منتخب انجمن شکل منسجم‌تری یافت.
انتخابات، نقطه‌ای مهم در گذار انجمن از مرحله تأسیس به مرحله سازمان‌یافتگی بود؛ زیرا از این پس، مسئولیت اداره و پیشبرد امور انجمن بر پایه مشارکت و انتخاب اعضای آن دنبال می‌شد. بدین ترتیب، نخستین فصل حیات سازمانی انجمن آغاز شد.
آزمون یک دوران؛ همه‌گیری کرونا
هیچ مسیر تاریخی بدون آزمون و فراز و فرود نیست. در سال‌های بعد، شیوع همه‌گیری کرونا فعالیت بسیاری از نهادهای علمی، حرفه‌ای و صنفی را در سراسر جهان با محدودیت و دشواری مواجه ساخت. انجمن جراحان عمومی ایران نیز از این شرایط تأثیر پذیرفت و بخشی از فعالیت‌های معمول آن تحت تأثیر این دوران قرار گرفت.
با این حال، استمرار ارتباط میان اعضا و حفظ هویت و موجودیت انجمن، اجازه نداد چراغ این تشکل خاموش شود. تجربه این دوره بار دیگر نشان داد که ماندگاری یک نهاد، بیش از آنکه به شرایط عادی وابسته باشد، به میزان تعهد، همدلی و مسئولیت‌پذیری اعضای آن بستگی دارد.
۱۴۰۲؛ فصل تازه‌ای از مشارکت
پس از عبور از آن دوران دشوار، در سال ۱۴۰۲ دومین انتخابات هیئت‌مدیره انجمن با مشارکت پرشور اعضا برگزار شد. این رویداد، نشانه‌ای روشن از تداوم حیات سازمانی انجمن و بازگشت آن به مسیر فعال‌تر و پویاتر خود بود.
انتخابات دوم، تجربه‌ای تازه در مشارکت صنفی جراحان عمومی رقم زد و زمینه را برای ادامه مسیر انجمن با اتکا به تجربه سال‌های گذشته و بهره‌گیری از ظرفیت‌های جدید فراهم ساخت.
۸ بهمن؛ روز جراحی عمومی در ایران
به پاس اهمیت تاریخی روز تأسیس انجمن و به منظور گرامیداشت مسیر شکل‌گیری و تلاش‌های جامعه جراحان عمومی کشور، ۸ بهمن به عنوان «روز جراحی عمومی در ایران» نام‌گذاری شد.
این روز، فرصتی است برای یادآوری جایگاه جراحی عمومی در نظام سلامت و ادای احترام به نسل‌هایی از جراحان که دانش، تجربه و عمر حرفه‌ای خود را در راه درمان بیماران و خدمت به جامعه سپری کرده‌اند؛ همچنین یادآور ضرورت همگرایی، مسئولیت‌پذیری صنفی و تلاش مستمر برای اعتلای جایگاه این رشته است.
انجمن امروز؛ میراث یک تلاش جمعی
امروز، انجمن جراحان عمومی ایران حاصل سال‌ها تلاش، پیگیری و مشارکت جمعی است؛ نهادی که مسیر خود را از یک مطالبه صنفی آغاز کرد و در گذر زمان، به ساختاری برای پیوند میان دغدغه‌های صنفی، علمی و حرفه‌ای جراحان عمومی تبدیل شد.
انجمن می‌کوشد صدای جامعه جراحان عمومی را در تعامل با جامعه پزشکی و نهادهای سیاست‌گذار منعکس کند و در حوزه‌هایی چون ارتقای دانش و مهارت حرفه‌ای، بهبود استانداردهای ارائه خدمات، صیانت از حقوق حرفه‌ای و مشارکت در ارتقای نظام سلامت کشور نقش‌آفرین باشد.
اما تاریخ انجمن، صرفاً تاریخ هیئت‌مدیره‌ها، انتخابات و رویدادها نیست؛ تاریخ انسان‌هایی است که در مقاطع مختلف، برای حفظ یک آرمان مشترک تلاش کردند. آنچه امروز وجود دارد، نتیجه کوشش یک فرد یا یک دوره نیست؛ بلکه حاصل زنجیره‌ای از تلاش‌هاست که هر نسل، بخشی از آن را بر عهده گرفته و به نسل بعد سپرده است.
از آرزو تا واقعیت
انجمن جراحان عمومی ایران،تجسم یک خواسته جمعی است؛ خواسته‌ای که از دل نیازهای حرفه‌ای جراحان عمومی برخاست، با پیگیری و ایستادگی استمرار یافت، در ۸ بهمن ۱۳۹۵ جامه واقعیت پوشید، در سال‌های پس از آن مسیر سازمان‌یافتگی را پیمود و در سال ۱۴۰۲ فصل تازه‌ای از مشارکت اعضای خود را تجربه کرد.
این مسیر هنوز ادامه دارد.
نسل امروز، وارث تلاش کسانی است که سنگ بنای این نهاد را در روزهای دشوار گذاشتند؛ و نسل فردا، ادامه‌دهنده راهی خواهد بود که امروز باید با دانش، همدلی، مسئولیت‌پذیری و نگاه به آینده استوارتر شود.
تاریخ انجمن جراحان عمومی ایران، تاریخ یک اراده جمعی است؛ اراده‌ای که از آرزو آغاز شد، از آزمون‌های بسیار گذشت و به نهادی بدل شد که امروز خانه مشترک جامعه جراحان عمومی ایران است.